Ég var á barnum, að drekka bjór og dansa við Bruce Springsteen, þegar síminn minn hringdi.

Ég fór út til reykingarfólksins og svaraði. Leigusalinn var í símanum, forvitinn um hvort ég væri heima, eða einhver. Svarið var nei, hví? Nú, nágrannarnir á hæðinni fyrir neðan höfðu hringt í hann og hvartað undan hávaða.

Ég kannaðist ekki við að neitt ætti að vera að búa til hávaða, íbúðin væri alveg örugglega tóm. Ég hafði nokkrar áhyggjur og bað hann að hafa samband við mig ef hann fengi einhverjar skýringar á málinu. Hafði einhver brotist inn?

Þegar ég var kominn aftur á barinn varð mér skyndilega hugsað til fartölvunnar minnar. Og iTunes. Hafði ég óvart skilið tónlistina eftir í gangi þegar ég fór? Hafði rólega þægilega tónlistin klárast og Slayer eða Laibach byrjað að trylla nágrannana?

Úbs!

Ég íhugði að hlaupa heim, en fékk svo hugljómun. Ég settist út í horn með gemsann minn og opnaði midpssh. Ég tengdist Klaka. Þaðan tengdist ég xboxinu í gestaherberginu. Þaðan tengdist ég fartölvunni minni. Loks gaf ég skipunina "killall iTunes".

Svo fór ég aftur að dansa.

Þegar ég kom heim var slökkt á hátölurunum. Ég hafði þá ekki skilið tónlistina eftir í gangi, þrátt fyrir allt. En það var nú samt soldið kúl að geta slökkt á tónlistinni af barnum, notandi einn gemsa, tvö mismunandi þráðlaus net, nokkur þúsund kílómetra af ljósleiðurum og þrjár mismunandi tölvur. Mjög nördað!